Mijn naam is Ilona van Hilst, woonachtig in Uithoorn, in 1961 geboren in Amsterdam. Na mijn vwo-b begon ik als 19-jarige bij Zwitserleven, wisselde erna van werkgevers en belandde uiteindelijk bij ING, waar ik 25 jaar lang werkzaam was, o.a. als HR Teamleider, Business Manager en IT Projectmanager.
Ik ben schrijver en redacteur (zie bij De uitgever). Ik vind mijzelf een mensen-mens, een teamplayer, een planner en analist (door “reduceren en deduceren” zei mijn vader altijd). Verder heb ik een rustig karakter, kan me goed concentreren en sta positief in het leven.
Als ik schrijf … denk ik aan bijzondere locaties, waarin iets mysterieus gebeurt. Ik denk aan personages met bijzondere karakters en met connecties. Ik analyseer, verbeeld me hun levens en associeer er zoveel mogelijk op los. Ideeën die ontstaan vergen veel onderzoek, heerlijk vind ik dat. Duiken in de oudheid, in de psyche van de mens, in mythes. Het uitpluizen van wetenswaardigheden leidt altijd tot nieuwe verhaalelementen. Ik wil mijn lezers boeien en iets meegeven, thema’s dragen verhalen, zoals een alledaagse problematiek of een gedragsstoornis. Natuurlijk is het fictie. Mijn verhalen bieden ontspanning. Door vanuit verschillende perspectieven te schrijven en in korte hoofdstukken, hou ik lezers graag scherp en hoop ik dat ze doorlezen tot het einde. Als dit het geval is, is mijn doel geslaagd en daar word ik blij van. Zie ook mijn lezersbelofte.
‘Waarom doe je niet iets met dat schrijven?’
Mijn moeder schreef altijd mooie, liefdevolle rijmpjes, net als mijn vader die mij interessante berichtjes gaf. Ik kwam niet uit een lezersgezin. Toen mijn vader overleed in 2006 schreef ik de afscheidsspeech. Het rolde tot mijn eigen verbazing uit mijn pen, terwijl mijn moeder vertelde over de tijd dat ze mijn vader had leren kennen. Ze vroeg me achteraf: ‘Waarom doe je er niet iets mee, met dat schrijven? Het lijkt je makkelijk af te gaan. Ik zou weleens meer van je willen lezen.’ Ik had echter een drukke baan en ik voelde het zelf nog niet. Maar het zaadje was geplant. Helaas hebben mijn ouders deze passie, die zou resulteren in mijn inmiddels verschenen boeken, nooit mogen meemaken.
In 2013 lag de vrije tijd voor het oprapen
Toen ik in februari 2013 afscheid nam van ING na een zoveelste reorganisatie, lag de vrije tijd voor het oprapen. Ik was gezond, mijn partner ook. Ik richtte een BV voor consultancy op, maar ging liever eerst op vakantie, koken voor vrienden en vrijwilligerswerk doen. Uiteindelijk vond ik rust om ook meer boeken te gaan lezen.
In 2014 was de start van een nieuw leven
In september 2014 overleed mijn moeder. Vreselijk, geen ouders meer, een ander soort van bewustzijn voelde dat. Op mijn moeders ziekbed had ik verteld dat ik een afscheidsspeech voor haar aan het schrijven was, net als destijds voor mijn vader en ook nu rolde dit weer makkelijk uit mijn pen. Maar ze vond het te zwaar om ernaar te willen luisteren. Na haar overlijden had ik het moeilijk en begon ik in 2015 na te denken over haar advies: ga schrijven. Het zaadje was nu gegroeid en ik kreeg de wens om een boek uit te geven, liefst een thriller. Ik had genoeg ‘beelden’ en ‘verhalen’ in mijn hoofd. Op een vakantie naar Curaçao, het was januari 2014, las ik het boek Blue Curaçao van Linda van Rijn. Een vlotte pen, enigszins spannend, mooie locatie, dus raakte ik geïnspireerd. Dit wilde ik ook. Begin 2015 pakte ik mijn laptop voor een schrijfpoging, maar ik had geen idee waar ik moest beginnen. Tot ik in december het ‘licht’ zag en in slechts zes weken tijd mijn 1e thriller Costa Blanca schreef, moeiteloos, tot mijn eigen verbazing!
Mijn 1e thriller Costa Blanca verscheen begin 2016 en ik ging door …
Ik bracht Costa Blanca in februari 2016 in eigen beheer uit en liet 100 exemplaren drukken, te veel bleek achteraf. Ik dacht dat het gelijk mijn laatste boek zou zijn, maar iets in mij wilde doorgaan met schrijven.
In april 2016 begon ik aan mijn 2e thriller, Vermist, maar helaas kreeg ik in mei een oogprobleem. Een oogoperatie volgde. Ik durfde niet meer intensief te kijken naar een beeldscherm. Ik nam minstens drie maanden ‘oog-pauze’. Uiteindelijk rondde ik Vermist af en bracht ik het boek in november 2016 uit, weer in eigen beheer, weer 100 exemplaren, voor mijn connecties.
In juli 2017 schreef ik voor onze twee kleinzonen Mike en Milan het boek De avonturen van de Superbroers, een jeugdthriller/sprookje van 204 pagina’s voor 9-12 jarigen. Ik voorzag deze uitgave van hun eigen foto’s, liet mijn broer veel illustraties maken en de cover ontwerpen. De jongens vonden het geweldig om hun eigen boek te hebben, Mike (12) was Sam en Milan (9) was Davy. Via POD (printing on demand) bracht ik het boek uit, zonder isbn. Maar later regulier met een isbn als een aangepaste versie via mijn eigen opgerichte Uitgeverij Atalanta. Ik deed niets aan marketing, daar ging het me niet om, het lag bij BRUNA in Uithoorn, dat was al leuk genoeg.
In oktober 2017 schreef ik voor de stichting Goed doen voor een ander één van de 50 levensverhalen in het boek Wat kan ik van u leren? over 50 eenzame ouderen. Het was volledig gemaakt door vrijwilligers (schrijvers, fotografen, redactie, administratie, drukkerij).
Voor OOGVOCHT kreeg ik een auteurscontract
In juni 2018 verscheen mijn 3e thriller, Oogvocht, die ik ook in eigen beheer uitgaf. De titel had ik bedacht op de operatietafel, in mei 2016, van de afdeling Oogheelkunde van het VU MC ziekenhuis. Een titel uit dankbaarheid om weer probleemloos te kunnen ‘zien’ en een eerbetoon aan oogspecialisten.
In februari 2019 bood een uitgever mij, na een lobby in uitgeversland, tot mijn grote vreugde een auteurscontract aan. Dat was Eric Jan van Dorp, eigenaar van VanDorp Uitgevers. Op 26 april 2019 verscheen Oogvocht als reguliere uitgave in de boekhandel, daarna als e-book en als luisterboek. Ik voelde me enorm dankbaar: mijn oog was hersteld én ik had met Oogvocht een auteurscontract gekregen. Ogen zijn zo cruciaal in het dagelijkse werk! Ik draag mijn boek graag op aan prof. dr. S. Tan, oogarts, en het team van verpleegkundigen van de afdeling Oogheelkunde van het VU MC in Amsterdam (zie ook mijn blog).
Een nieuw boek in 2019, in opdracht van Gonnie Lowie
Op 1 juni 2019, tijdens een signeersessie van Oogvocht bij The Read Shop in Uithoorn, werd ik benaderd door de 85-jarige Gonnie Lowie. Ze vroeg me of ik haar kon helpen bij het maken van een boek op basis van haar dagboeken, voor haar nalatenschap. Als slechtziende kon ze dat zelf niet meer. Ik accepteerde haar hulpvraag en maakte voor haar het boek Gonnie Lowie – BESPIEGELINGEN en bracht het uit in december 2019. We werden tijdens dit proces vriendinnen voor het leven, ook met haar dochter Hanneke.
De 4e thriller, De uitweg, verscheen in juni 2020
Vanaf april 2019 heb ik een jaar gedaan over een nieuwe thriller, genaamd De uitweg. Dit keer ging het minder makkelijk, ik wordt kritischer, heb ik gemerkt. Het is weer een bizar verhaal, nu op locatie Lanzarote. Ik heb daar mooie indrukken opgedaan, die ik verwerkte in mijn boek. Hopelijk zijn lezers weer verrast. Het boek is in juni 2020 verschenen bij Batavia Publishers.
De 5e thriller heet: LEEGTE!
Met bizar goede verhaalideeën van uitgever Eric Jan van Dorp (waarvoor dank!) schreef ik een verhaal, dat zich afspeelt in Zweden. Een tweetal thema’s dragen het verhaal: de impact van een vermissing op een gezin en de impact van trauma’s. Om niet te spoileren kan ik daar niets over zeggen. De lezers zullen het herkennen. Ik hoop dat dit boek mensen mag boeien en ze iets kan meegeven of laat nadenken met betrekking tot de hoofdthema’s.
Het is achteraf gezien juist geweest. Mijn moeder had gelijk: ik moest maar eens gaan schrijven…
Ilona van Hilst
(update: 18 februari 2024)
Ilona van Hilst, thrillerschrijver 